Η λίστα της συμφοράς! (Παγίδες στη σχέση)

long-distance-relationshipΠώς μια σχέση περνάει από κυνήγι παιχνίδι και φωτιά, σε απάθεια μετριότητα και βαρεμάρα; Ποιοι είναι οι παράγοντες που οδηγούν το ζευγάρι σε επιτυχία και ποιοι είναι οι λόγοι της… συμφοράς!

    1. Δεν υπάρχει μια φορά, υπάρχει ρουτίνα. Το συμβάν της μίας φοράς έχει πιθανότητες να επαναληφθεί και στο τέλος να αποτελέσει ρουτίνα. Ποτέ μην πράττεις μέσα στη σχέση κάτι που δεν επιθυμείς να επαναληφθεί. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, συμπεριφορές και ρόλοι που λαμβάνουν μέρος μέσα σε μια σχέση, έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται. Δες εδώ το θετικό: δημιούργησε ευκαιρίες για την ανάπτυξη θετικών συμπεριφορών και οδήγησε τη σχέση σου στη συμφιλίωση αντί στην αποξένωση.
    2. Αχ αυτή η απόσταση! Πόσοι ειδικοί εκεί έξω καλούν για απόσταση στα ζευγάρια και πόσοι λίγοι κατανοούν το ρόλο και τη σημαντικότητα της απόστασης, πόσο μάλλον πώς να την εφαρμόσουν! Σίγουρα όλοι μας γνωρίζουμε, ή τουλάχιστον έχουμε ακούσει, για τα ‘αυτοκόλλητα’ ζευγάρια, τα οποία ισχυρίζονται πως η απόσταση σκοτώνει τη σχέση και πως το να έχεις ανάγκη για χρόνο μακριά από το σύντροφο σου σημαίνει πως δεν ταιριάζετε επαρκώς για συγκατοίκηση. Αυτό αποτελεί μύθο. Σαν όντα χρειαζόμαστε χρόνο να έρθουμε σε επαφή με τον εαυτό μας πιο συχνά απ’ ότι αντιλαμβανόμαστε. Ο εαυτός μας είναι αυτός που θα μείνει μαζί μας μέχρι το τέλος και καλό θα είναι να του προσφέρουμε το σεβασμό που του αξίζει. Η μη επικοινωνία εαυτού είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που μπορούν να αλλοιώσουν μια σχέση, καθώς όσο απομακρυνόμαστε από εμάς, τόσο χάνουμε και την ικανότητα να αναπτύξουμε τη σχέση μας με το σύντροφό μας. Σκέψου το λίγο, στην αρχή της σχέσης που ξοδεύεις περισσότερο χρόνο με τον εαυτό σου, ο σύντροφός σου μοιάζει πιο ερωτικός και ανυπομονείς να βρεθείς μαζί του. Στη συνέχεια, όσο περισσότερο χρόνο ξοδεύετε μαζί χωρίς διάλειμμα, τόσο μειώνεται η επιθυμία και ο θαυμασμός προς τον καλό σου.
    3. Επικοινωνία ώρα μηδέν. Θαυματουργό στοιχείο στη σχέση του ζευγαριού αποτελεί η επικοινωνία, όπως απεδείχθη και σε προσωπική μου έρευνα στο πανεπιστήμιο του Southampton στο τμήμα σχέσεων και σεξουαλικής υγείας. Εδώ, δεν αναφερόμαστε στο κατά πόσο το ζευγάρι σχολιάζει μαζί τα νέα της επικαιρότητας ή το φαγητό που έφαγε χθες. Απευθυνόμαστε στην επικοινωνία καρδιάς, που επιτυγχάνεται μόνο όταν ο καθένας τολμήσει να ξεγυμνωθεί μπροστά στο σύντροφο του και να ρίξει όλες του τις άμυνες ώστε να επικοινωνήσει βαθιά, δημιουργώντας έναν ‘κοινό τόπο’ συνεννόησης για το ζευγάρι.
    4. Εμείς και ο κούκος. Εδώ νομίζω πως όλοι την πατάμε κάποια στιγμή με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Ποιος δεν εξαφανίστηκε από τις παρέες του μόλις ξεκίνησε ένα καινούργιο ειδύλλιο, με αποτέλεσμα να κάνουν μαύρα μάτια να τον δουν συγγενείς και φίλοι! Πάντα γίνεται και το κακό δεν είναι εκεί. Το ‘κακό’ βρίσκεται στη συνέχεια αυτής της συμπεριφοράς ακόμη και ύστερα, που η ερωτική σχέση έχει πλέον χτιστεί. Όταν μπαίνουμε στο επόμενο στάδιο με το σύντροφό μας, είναι καλό να επιστρέφουμε στις παρέες μας και να διατηρούμε κάποιες ώρες μέσα στο πρόγραμμά μας όπου θα συναναστρεφόμαστε με το ίδιο φύλο, χωρίς το σύντροφό μας. Έτσι θα επιτύχουμε την επαναφόρτιση των μπαταριών μας ως προς την ταυτότητα μας – η γυναίκα θα θυμηθεί τις θηλυκές της συμπεριφορές και ο άντρας θα ανακτήσει την αρσενική του ενέργεια ώστε το ζευγάρι να πολωθεί ξανά μόλις ξαναενωθεί. Μην ξεχνάμε πως το να κάνουμε παρέα συνέχεια με το αντίθετο φύλο κάνει τις ενέργειες μεταξύ μας να ‘μπερδεύονται’ και μειώνει το πάθος που δημιουργείται όταν ένα καθαρό θηλυκό και ένα αυθεντικό αρσενικό έρχονται κοντά. Όταν λείπουν λοιπόν οι παρέες στο κάθε φύλο, οι ενδιαφερόμενοι κινδυνεύουν να γίνουν ‘φιλαράκια’ και να οδηγηθούν σε μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας απέναντι στο σύντροφό τους.
    5. Μάνα είναι μόνο μία. Ένα πολύ βασικό και συχνό πρόβλημα στη σχέση είναι η παρεμβολή των οικογενειών των συντρόφων μέσα στο ζευγάρι. Και δεν είναι μόνο η παρεμβολή μέσω παρουσίας, αλλά και εκείνη η παρεμβολή που δημιουργείται από τα λόγια που λέγονται στην κάθε πλευρά από τους γονείς, αυτούς που πιστεύουν πως μπορούν να οδηγήσουν τις σχέσεις της γενιάς μας καλύτερα από εμάς, απλώς και μόνο επειδή εκείνοι οδήγησαν ένα γάμο. Και ξαφνικά ξεχνούν το πόσο διαφορετικός είναι ο κάθε άνθρωπος, το πόσο κατά συνέπεια διαφορετική είναι η κάθε σχέση και το πως χρειάζεται διαφορετική διαχείριση και συμπεριφορά που μόνο το ζευγάρι μεταξύ του μπορεί να γνωρίσει και να αναπτύξει.

     

     

     

    Μαρτίνα Αθανασίου MSc, MBPsS
    Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
    Μέλος BPS, EABP και ΠΕΣΩΨ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *