Η σοφία του σώματος (Μέρος Α’)

Οι περισσότεροι θεραπευτικοί κλάδοι έχουν πλέον διανθιστεί με προσεγγίσεις που ασχολούνται όχι μόνο με το χαρακτήρα και την προσωπικότητα, αλλά και με το σώμα. Θα τολμήσω ίσως να σχολιάσω, πως οι θεραπευτικές προσεγγίσεις με γνώμονα το σώμα ξεπερνούν πλέον σε αριθμό εκείνες που εστιάζουν στο νου. Επομένως, είναι καλό να κατανοήσουμε σιγά σιγά όλοι – ειδικοί και μη – τη σημαντικότητα του σώματος στην ψυχολογία και την καθημερινότητα. Άλλωστε, τα ψυχοσωματικά νοσήματα αποτέλεσαν δείκτη και απόδειξη της ισχυρής υπάρχουσας σχέσης ανάμεσα σε συναίσθημα και σώμα.

Ακολουθούν σχετικά αποσπάσματα από τη βιβλιογραφία του Osho* επάνω στις ιδιαίτερες ιδιότητες του σώματος στον κόσμο της θεραπείας.

chakras.jpg

 

« Όλοι οι άλλοι δάσκαλοι είναι εναντίον του σώματος. Και η δικαιολογία τους είναι πως το σώμα είναι εμπόδιο στην εξέλιξη της ψυχής, το σώμα είναι εμπόδιο ανάμεσα σε εσένα και στο θεϊκό. Αυτό είναι σκέτη ανοησία. […] Και είναι ο πρώτος που διδάσκει το σώμα, που διδάσκει την ανθρωπότητα ότι αν δεν αγαπήσεις το σώμα και αν δεν κατανοήσεις το σώμα, δεν μπορείς να αναπτυχθείς πνευματικά. Το σώμα είναι ο ναός της ψυχής σου. Σε υπηρετεί όλη του τη ζωή χωρίς να ζητάει κάτι ανταποδοτικά. Και είναι άσχημο να το καταδικάζεις, επειδή όλοι αυτοί που καταδικάζουν το σώμα γεννιούνται από το σώμα. Καταδικάζουν το σώμα μέσα από το σώμα. Ζουν τη ζωή τους μέσα από το σώμα κι όμως η ανθρωπότητα έχει αποδεχτεί μια πολύ επικίνδυνη ιδεολογία: Το διχασμό ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή – όχι μόνο ο διχασμός, αλλά και η διαμετρική αντίθεση, πως δηλαδή πρέπει να διαλέξεις ή το σώμα, ή την ψυχή.  Είναι μέρος μιας ευρύτερης φιλοσοφίας: ύλη και πνεύμα. Το σώμα είναι ύλη και η ψυχή είναι πνεύμα. Και όλοι αυτοί που καταδικάζουν το σώμα, που περιφρονούν το σώμα, έχουν εστιάσει σε ένα ιδεώδες: ότι ο κόσμος αποτελείται από δυο πράγματα, ύλη και πνεύμα.

 

Ξέρουμε όμως, όχι μόνο λογικά, όχι μόνο από την εμπειρία, αλλά και από επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία, πως υπάρχει μόνο μια οντότητα είτε το πεις ύλη είτε το πεις πνεύμα, είναι αδιάφορο. Ψυχή και σώμα, ενέργεια και ύλη, είναι ένα και το αυτό. Η ύπαρξη δεν είναι μια δυαδικότητα. Είναι ένα οργανικό όλο. Υπήρχε όμως μια βασική αιτία για την καταδίκη του σώματος, ήταν ο τρόπος τους για να παινέψουν την άυλη ενέργεια. Θα ήταν λίγο δύσκολο να καταδικάσουν το σώμα και την ύλη. Καταδίκασε το σώμα – σου δίνει ένα καλό έναυσμα για να παινέψεις την ψυχή. Καταδίκασε τον κόσμο και μπορείς να παινέψεις το θεό. Ποτέ δεν είδαν όμως ένα πολύ προφανές γεγονός, ότι οι ίδιοι συνεχώς διδάσκουν πως ο θεός δημιούργησε τον κόσμο. Αν ο θεός δημιούργησε τον κόσμο, τότε ο κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προέκταση του θεού, μια έκφραση της δημιουργικότητάς Του: δεν μπορεί να είναι ο εχθρός του.

 

Το σώμα έχει τη δική του σοφία. Τη συναντάς κάθε στιγμή, όμως ακόμα η από το παρελθόν μεταφερόμενη ιδέα για το σώμα είναι τόσο βαριά, που δεν σου επιτρέπει να αναγνωρίσεις τη σοφία του σώματος. Για παράδειγμα, τα μάτια σου συνεχώς ανοιγοκλείνουν. Θα μπορούσαν να μένουν ανοιχτά πάντοτε, ακριβώς σαν τα αυτιά του. Το σώμα όμως έχει μια σοφία, μια βαθιά σοφία, μια βαθιά ευφυία – τα μάτια είναι τόσο ευαίσθητα, χρειάζονται συνεχές καθάρισμα.

 

Όλες οι βασικές ανάγκες του σώματος δεν αφήνονται σε σένα – εσύ είσαι αναξιόπιστος. Με το ¨εσύ¨ εννοώ το νου σου. Η αναπνοή είναι εντελώς ανεξάρτητη από το νου. Θα ήταν επικίνδυνο, επειδή ο νους δεν είναι τόσο ξύπνιος μπορεί να ξεχάσει. Και αν ξεχάσει να αναπνεύσει, – πάει, πέθανες! – όταν κοιμάσαι, ποιος θα αναπνέει; Ο νους βρίσκεται σε βαθύ ύπνο, όμως το σώμα εξακολουθεί να αναπνέει. […] Οι χτύποι της καρδιάς, η πέψη της τροφής, η διανομή της αφομοιωμένης τροφής στα διαφορετικά τμήματος του σώματος – γίνονται σχεδόν σαν από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Και πρόκειται για μια ιδιαίτερα πολύπλοκη και σύνθετη διαδικασία. […] Το αίμα σου έχει δυο είδη αιμοσφαιρίων: λευκά και ερυθρά. Όποτε πληγώνεσαι, ο νους σου δεν μπορεί να κάνει τίποτα, το σώμα σου όμως αμέσως παίρνει τα ινία. Τα λευκά αιμοσφαίρια σπεύδουν αμέσως στο μέρος που έχεις πληγωθεί. […] Το σώμα θεραπεύει τον εαυτό του. Το σώμα συνεχίζει να ανανεώνει τον εαυτό του. Μετά από κάθε εφτά χρόνια είσαι ένα καινούριο άτομο, χωρίς να το ξέρεις.

 

Το σώμα σου είναι η πηγή όλης σου της ζωής. Τώρα τι να κάνεις μ ‘αυτό, εξαρτάται από εσένα.

 

Αν όμως το σώμα καταδικάζεται, αποκηρύσσεται, υποβάλλεται σε μαρτύρια, πράγμα που γίνεται εδώ και κάμποσους αιώνες, τότε δεν μπορείς να πας στην ύπαρξη σου. Ασχολείσαι χωρίς λόγο, μπλέκεσαι σε μια διαμάχη με το σώμα. Όλη σου η ενέργεια καταστρέφεται από αυτόν τον ανταγωνισμό. Το σώμα θα έπρεπε να το δέχεται κάποιος με αγάπη, ευχαριστώντας το, ευγνωμονώντας το, που μπορεί να γίνει αφετηρία για την ύπαρξή σου. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι η πρόθεση της φύσης. »

 

Μαρτίνα Αθανασίου MSc, MBPsS
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Μέλος BPS, EABP και ΠΕΣΩΨ

* Αποσπάσματα από το βιβλίο ¨ η σοφία του σώματος¨   του Osho από τις εκδόσεις rebel.

2 thoughts to “Η σοφία του σώματος (Μέρος Α’)”

  1. Κα Αθανασιου , Καλημερα
    Με αγγιξε πολυ η αναλυση σας. Θα ηθελα να μου πειτε αν εχετε συνεργατες στη Θεσ/νικη η με ποιο τροπο θα μπορουσα να εκπαιδευτω σ, αυτην την οπτικη. Ευχαριστώ.

    1. Αγαπητή κυρία Τσοκαταριδου,

      Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Δυστυχώς προς το παρόν δεν έχω συνεργάτες στη Θεσσαλονίκη, μόνο στο νομό Αττικής όπου και εργάζομαι. Διεξάγω συνεδρίες μέσω Skype, αλλά έχουν θεραπευτικό και όχι εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Όσον αφορά την εκπαίδευση επάνω σε ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις που εστιάζουν στο σώμα, έχω να προτείνω κάποιες σχολές στην Αθήνα και ένα συνεργάτη στη Θεσσαλονίκη. Ο συνεργάτης μου στη Θεσσαλονίκη ασχολείται με τη Νέο-ΚρανιοΙερή θεραπεία, η οποία δεν αποτελεί μορφή ψυχοθεραπείας αλλά εναλλακτική θεραπευτική μέθοδο, και διεξάγει σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος. Για περισσότερες πληροφορίες ή απορίες μπορείτε να μου στείλετε προσωπικό μήνυμα στο athanasiou.mm@gmail.com.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *